17 juli, 2017

A small step for Liquicity, a giant leap for drum and bass

gepost door: Ilyas

Bron: Liquicity

Afgelopen weekend was ik op de eerste meerdaagse editie van Liquicity festival. Ik ging er heen met torenhoge verwachting en veel zin. Liquicity heeft me niet teleurgesteld. De volgende edities ga ik sowieso niet missen. De sfeer en de acts waren meer dan goed genoeg, maar toch heb ik veel verbeterpunten gezien. Ik ga hier zowel het goede als het slechte met jullie doornemen en ik hoop dat Liquicity veel heeft geleerd van deze eerste editie. Deel a.u.b. je mening hieronder ongeacht of je het met me eens bent of niet.

Bron: Liquicity

De reis

Alkmaar: een plek waar ik nog nooit eerder ben geweest, omdat ik daar nog nooit een reden voor heb gehad. Zo veel is er volgens mij niet te doen in Noord-Holland, ten noorden van Amsterdam, maar een weekend vol met drum and bass en gezelligheid is een prima reden om zo ver te reizen. De wekker ging om 05:00 en met veel haat jegens de wereld stond ik op. Koffie naar binnen en gaan. Om 07:00 zat ik in de trein met twee anderen. Drie keer overstappen en daarna de shuttlebus van Alkmaar naar het terrein.

Eerste kleine puntjes: er had een bordje mogen hangen op Alkmaar dat de bussen aan de achterkant waren. Gelukkig is het station niet groot, dus kleine moeite om weer terug te lopen. Ten tweede, er waren online alleen retourkaartjes verkrijgbaar. Dat is jammer voor de bezoekers die vervoer hadden voor de heen of de terugrit. Jammer ook dat de bussen niet dichterbij het terrein konden stoppen. Ik was al twee uur onderweg met zware tassen, dan wil je niet zo ver hoeven lopen.

Het gaat hier om kleine dingetjes, ik weet het. Zoals ik al aangaf: het zijn verbeterpunten zodat we kunnen werken naar een perfecte festivalervaring. En dat brengt me bij het volgende: betaalbare bussen vanuit grote steden. Zoals dat je vanuit veel steden in NL naar RAMPAGE kan gaan zou het ook fijn zijn als we met de bus naar dit festival kunnen gaan. De kaartjes naar Alkmaar zijn een stuk duurder dan de bus van Rotterdam naar Antwerpen voor RAMPAGE. Zo zijn we niet afhankelijk van de NS, wat altijd risico’s met zich mee brengt, en kunnen we een hele twee uur in de bus in de stemming komen.

Bron: Liquicity

De sfeer

De stemming zat er in de shuttlebus al in. Veel bezoekers hadden speakers meegenomen en de buschauffeur draaide ook liquid. In de rij staan was nog nooit zo gezellig geweest. Ik zag al wat vrienden en ging lekker los op iemand die de Liquicity Yearmix op had staan. Toen ik aankwam waren de vrijwilligers en de bewakers in een goede bui. Kaartjes scannen gingen lekker snel. Het terrein zag er groot uit voor een nichefestival en we zagen veel van de extra’s (hot-tubs en volleybalnetten) al staan. We kregen er steeds meer zin in. We gingen onze tent opzetten en er kwamen snel een boel mensen bij. Binnen no time stond de camping al goed vol.

Bron: Liquicity

De organisatie

In dit deel gaan de eerste serieuze klappen vallen. Begrijp me niet verkeerd, de organisatie deed veel goed en dat ga ik eerst behandelen. Petje af ook naar Liquicity, omdat ze dit allemaal zelf hebben opgezet. Je kon zo goed als alles wat je nodig had krijgen in de camping winkel. Je kon er ook je telefoon opladen of je elektrische luchtbed oppompen. Er was prima eten bij sommige kraampjes (andere minder). Het terrein was ruim genoeg om met veel mensen te kunnen liggen in het gras en te dansen en te lopen zonder elkaar in de weg te staan. De shuttlebus reed vaak, dus als je er een mist, dan hoef je niet 30 minuten te wachten. De mensen van Liquicity hebben een zonnedans gedaan en die heeft gewerkt, want het was overdag heerlijk weer. Gelukkig stond KWF er om ons in te smeren tegen de zon. Er was drinkbaar water bij de toiletten en een flesje kostte maar één LIQ (het geld op Liquicity). Er waren ook genoeg douches waar heerlijk lauw water uit kwam. Dikke prima allemaal.

De stages waren mooi en groot genoeg voor de acts. De enige vreemde keuze voor mij was Maduk yearmix set bij Solar stage en Brookes Brothers bij de Galaxy stage (main stage). Maduk stond de dag ervoor al in de Galaxy, maar met zijn speciale set stond hij bij de Solar. Apart. Brookes Brothers kon helaas ook niet hun zaal vullen.

Ondanks al het goeds dat ze hebben gedaan is het bijna onmogelijk om alles perfect te doen, dus hier komen de dingen die ze echt fout hebben gedaan, dingen die beter kunnen en kleine ergernissen. Laat ik beginnen met het vreemdste en voor sommige mensen het ergste. Zoals hierboven staat ging mijn wekker om 05:00. Ik ben niet de enige die zo vroeg op stond. Waarom staan mensen zo vroeg op voor een festival? Om een goede plek op de camping te krijgen. Wat deed Liquicity? Die stuurde ons naar de slechtste plekken. De beste plekken gingen naar de mensen die als laatste aan kwamen. Bij de ingang stond camping 3, daarna camping 2 en het dichtste bij het festivalterrein was camping 1. Het leger aan vrijwilligers stond aan het begin van camping 2 om ons te vertellen waar we heen moesten. We werden naar het begin van camping twee (dus het verst van het festivalterrein) gestuurd. Nu is het niet zo dat we 20 minuten moesten lopen naar het festivalterrein, maar dit is wel de omgekeerde wereld.

Ten tweede heeft Liquicity onze zakken echt te licht gemaakt. Ja, festivals zijn duur. Ik weet het, ik bezoek er jaarlijks minstens eentje, maar sommige prijzen in de winkel gingen te ver. 1 LIQ (het geld op Liquicity) kost €2,75. Op de camping kostte een banaan kopen 1 LIQ. Een tube Action-tandpasta? 2 LIQ, oftewel €5,50. Dit zijn winstmarges van 1000%. Een festival dat een stuk vriendelijker is in dit opzicht is Lowlands. Die hebben een grote Hema op de camping en de prijzen voor benodigdheden zijn een stuk gangbaarder. Daarnaast hebben ze goed en betaalbaar (voor een festival) ontbijt. Zo kan je voor een half muntje twee plakken ham of kaas krijgen en voor een half muntje twee pistoletjes. Zo heb je voor een muntje (€2,70) twee broodjes. Oh en nog een leuk dingetje van Lowlands: één blik bier is één muntje op de camping. Een sixpack is 5 muntjes. Zo pak je alsnog €13.75 op een sixpack Grolsch die €5 kost in de supermarkt en maak je ons blij.

Dat brengt me bij de problemen met het eten. Dat zijn er twee. De belangrijkste is: er waren te weinig kraampjes. Zondag heb ik, omdat ik niet 20+ minuten in de felle zon wilde staan met mijn brakke hoofd, gewacht tot het terrein open ging om ontbijt te halen (loempia’s). Ik was toen al vier uur lang wakker zonder koffie en zonder eten. Er stonden te lange rijen waardoor het de moeite niet waard was om eten te halen. Daarnaast was er een te groot verschil in kwaliteit tussen de kraampjes. De pizza’s waren lekker (en zout), maar de burgers waren niet te vreten. Het koffiehuisje ging te vroeg dicht. Er zijn genoeg mensen die van het terrein afkomen en dan nog zin hebben in een kopje thee.

Bron: Liquicity

Dan zijn er nog twee kleine ergernissen waar ik mee zat. Ten eerste: leg geen grote nadruk op het feit dat het festival een zerotolerancebeleid heeft als het gaat om drugs, als je in je winkel lange vloei en grinders verkoopt. De relaxte houding werd gewaardeerd. Als iemand een jointje rookte, omdat die langs de beveiliging was gekomen, dan werd hij of zij niet meteen weggestuurd zoals op andere festivals (I’m looking at you We Are Electric). Het tweede ding wat mijn OCD triggerde: de animaties kloppen niet. De sterrenstelsels en planeten achter het podium draaien de verkeerde kant op. Na heel lang te hebben gestaard kwam de vraag in me op tijdens een momentje van helderheid. Ik zocht het op en the galaxy of dreams draaide achteruit.

Als laatste de pasjes. Liquicity is het eerste festival waar ik ben geweest dat pasjes gebruikt waar je tegoed op kan zetten in plaats van dat je muntjes haalt. Lekker vooruitstrevend, maar daar had Liquicity veel meer mee kunnen doen. De pasjes zijn op maat gemaakt, want het logo staat er op. Als die pasjes nou gekoppeld zouden zijn aan de bezoekers, dan kan Liquicity veel meer data verzamelen en het festival aanpassen op de behoeften van de bezoekers. Want als je zaterdag de burger op hebt, dan ga je zondag niet nog een keer. Dat kan de organisatie dan ook zien.

De acts

Oke, ik wil eerst iets zeggen over de MC’s. Liquicity had er meer nodig. Nee, klik nou niet weg. Lees heel even door voordat je los gaat in de comments en me wilt bekogelen met rotte eieren. Ja, ik weet dat veel mensen een hekel hebben aan MC’s die afleiden van de show, omdat ze te veel praten en rappen, maar deze MC’s deden dat niet. Ze voegden echt iets toe. Ze zongen mooi, ze trokken de aandacht niet naar zichzelf en ze hadden er net zo veel zin in als het publiek. Het probleem was wel dat ik MC Mota vijf keer heb gezien en dat het aardig eentonig begon te klinken na een tijdje. Dus voor de afwisseling zou ik het prettig vinden als er meer MC’s waren geweest.

De dj’s waren all over the place. Bijna al mijn verwachtingen klopten niet. Artiesten waar ik een leuke set van verwachtte kwamen super hard en artiesten waarvan ik veel van verwachtte draaide lui. Daarom ga ik mijn drie grootste verrassingen en drie grootste teleurstellingen met jullie delen.

Bron: Liquicity

Grootste verrassingen

3. Mind Vortex: Mind Vortex zette een van de beste sets van het weekend neer. Ik had er veel van verwacht, want het zijn ook geweldige producers en ik heb ze eerder B2B horen draaien. Nu kregen ze de ruimte om helemaal hun eigen ding te doen en dat loonde. Een volle Galaxy stage die allemaal doorhadden dat dit een van de hoogtepunten was van het festival.

2. Zazu: sommigen van jullie zullen wel denken ‘waarom Zazu?’. Hij staat vaak op Liquicity en andere feesten. Hij zet altijd een leuke set neer, maar zaterdagmiddag zette hij een set neer waar je u tegen zegt. Hij draaide heerlijk en met precies genoeg pit als een goeie bami met precies genoeg sambal. Dat werd beloond, want de Solar stage raakte steeds voller. Ik heb hem zo’n vijf keer horen draaien, maar dit was het beste wat ik van hem heb gehoord tot nu toe. De vrijheid om zelf te kiezen wat hij draait haalde het beste in hem naar boven, net als bij Arch Origin.

1. DJ Marky: HOLY SHIT! Ja, DJ Marky is een legende. Ja, te veel mensen in het publiek kende hem niet. Ja, zijn set is legendary. De enige vinyl set die ik zag dit weekend en een van de dikste sets van allemaal. Mooie muziek, creatieve en super smoothe overgangen, genoeg bangers om je wakker te houden en ik heb nog nooit eerder scratchen goed gedaan zien worden bij een drum and bass set. De tyfus zeg. Sorry voor mijn taalgebruik.

Honourable mentions

Brookes Brothers staan bekend om hun overgeproduceerde soulful, liquid tracks. Het zijn echt grondleggers van de sound van moderne liquid (sinds 2010) en ik verwachtte dan ook een set in die stijl. Het eerste nummer was precies wat ik verwachtte en daarna kwam een jump up track. Het vreemde was dat hij er mee weg kwam. Na vaker van melodieuze tune abrupt naar banger gaan, begon de set te vervelen. De eerste vier keer was het leuk.

Arch Origin geeft mij altijd het gevoel dat hij een liquid purist is. Liquicity winterfestival was een set die daar bij aan sloot, maar dit weekend trok hij de stoute schoenen aan en ging hij toch iets meer los. Dat sierde hem en gaf zijn set een energieke edge die zeer aangenaam verraste.

Grootste tegenvallers

3. LSB: LSB is een geweldige producer als je ook van rustige liquid houdt. Ik hoorde vaak dat zijn sets super zijn, dus ik had torenhoge verwachtingen. Misschien was ik gewoon te brak, maar zijn set was saai. Te saai. Ik had net een stuk van Sektor and Subsequent meegekregen en Arch Origin was ook energieker dan LSB. Misschien speelt dat allemaal mee, maar ik kan er niet veel meer over zeggen.

2. Dimension: Ik wil twee nuances noemen bij Dimension. Dat zijn dat hij pech had dat hij na Mind Vortex kwam en dat veel andere artiesten zijn tracks draaien. UK heb ik tien keer gehoord dit weekend. Dat gezegd hebbende: zijn set was oninteressant en je zag het publiek uitdunnen om naar Fox Stevenson te gaan. Hij draaide veel hitjes en als je sets van hem online hebt bekeken/ geluisterd dan hoor je dat hij weinig doet om te vernieuwen. Het laatste beetje van Fox was veel leuker en heeft mijn zaterdag alsnog goed afgesloten.

1. Sub Focus: De headliner van het festival en dan doe je dit. Je opent sterk, maar bekend. Als je de Rampage set van 2016 erbij haalt (hier) en de set van Mixmag in the Lab (hier), dan heb je alles al gehoord. Daarnaast is Sub Focus een artiest die het moet hebben van zijn eigen tracks en dus bij veel nummers (Tidal Wave bijvoorbeeld) de laatste track uit laat faden en dan vanaf het begin laat afspelen. Het was een luie set. Als hij en Dimension het heel druk hebben met werken aan albums of iets dergelijks, dan vergeef ik ze deze wanvertoning, maar als dat niet het geval is, dan zijn ze gewoon lui.

Bron: Liquicity

Beste drum and bass festival

Jullie denken toch niet dat ik met tegenvallers ga eindigen? We hebben het nog helemaal niet gehad over Maduk. Mr Liquicity himself. Dat is een dj waar bijna elke dj wel wat nieuws van kan leren. Ben je net begonnen of al een tijdje bezig en wil je je draai-skills een leveltje hoger tillen? Ga dan aandachtig zijn sets beluisteren. Pak pen en papier erbij en take notes.

Maduk is speciaal en dat kreeg ik pas door toen ik voor het eerst op Liquicity was. Daarvoor vond ik hem maar een typische populaire liquid-artiest. Zijn tracks waren leuk, maar niet wauw. Ik had maar één set meegekregen, maar ik was niet helder genoeg om te horen hoe goed die eigenlijk was. Ik had hetzelfde met Jiggy Djé: een Nederlandse rapper die veel grote praatjes heeft en graag grapjes maakt. Ik zat bij HipHop in Duketown op de fatboys en hoorde een heerlijk lied en keek naar het podium. Tussen mij en het podium stond een paar duizend man met aanstekers in de lucht mee te zingen. Ik wilde daar z.s.m. deel van uit maken en luisterde aandachtig en toen besefte ik me dat hij een van de drie beste rappers van Nederland is. Vorige Liquicity zomerfestival stond ik in de rij voor drinken en ik draaide me om toen ik een paar duizend man in koor ‘Hey commander, can you unplug me’ hoorde zingen. Zo’n effect op het publiek triggert mijn aandacht en ik ging aandachtig luisteren. Toenhoorde ik waarom Maduk zo populair is.

Maduk is tegelijkertijd mainstream voor drum and bass termen en een cultheld. Hij is Quentin Tarantino. Weinig nieuwe ideeën, maar wel waanzinnig goed uitgevoerd. Luister heel aandachtig naar zijn hele album op goede speakers en je hoort de nuances en details. Je hoort die extra uurtjes om een track net iets beter te laten klinken dan als een minder hardwerkende artiest het had afgemixt. Zo zijn zijn sets ook, als je je stoort aan de bootlegs van Michael Jackson en Pokémon, dan snap ik dat het niets is voor je. Maar de duizenden mensen die er goed op gaan, die gaan er heel goed op. Als je zo’n effect op mensen kan hebben, dan komen ze uit veel landen naar je toe. Stel ze niet teleur met organisatorische tekortkomingen.

Ik ben er de komende edities gewoon bij, want Liquicity is geweldig. Er is nog wel wat ruimte voor verbetering. Over twee maanden is het al weer family day. Knus en up close met je vrienden en je favoriete liquid artiesten. Ik heb er zin in. Tot dan!

Bron: Liquicity


Comments

Loading Facebook Comments ...

Reageer met je DrumandBass.nl account: