20 januari, 2017

Review: Liquicity Winterfestival

gepost door: Rafael

Round 2. Drumandbass.nl eindigt het jaar precies zoals het begonnen is: met het Liquicity Winterfestival! Vorige keer was het fantastisch, maar kan Liquicity het ook spectaculair houden? In deze review beschrijft Rafaël zijn ervaringen op Liquicity en vergelijkt hij het festival met de vorige editie. Er is speciale aandacht voor The Journey: De 2 uur lange, exclusieve set van T & Sugah, NCT en MVE.

 

Artiesten

De line-up van Liquicity events is altijd goed en Liquicity Winterfestival was geen uitzondering. In Studio 1 stond vanaf 12 uur de ene liquid headliner na de andere. Een combinatie van achtereenvolgend Fred V & Grafix, Matrix & Futurebound, Fox Stevenson en Maduk b2b Feint maakte het moeilijk Studio 1 te verlaten. In Studio 2 kregen verschillende opkomende artiesten de kans zich te laten zien, terwijl Studio 3 gevuld was met lokaal talent. Opvallend was dat The Journey in de tweede zaal stond. De set werd gepresenteerd als groots en uniek, dus het was logisch geweest om hem op het hoofdpodium te zien. Acts die indruk hebben gemaakt zijn Pola & Bryson, Fred V & Grafix, en Maduk b2b Feint. Vooral het laatste was één grote stroom van vrolijkheid en energie!

 

The Journey – T & Sugah, NCT en MVE

Om half 5  begon de set waar ik al weken naar uitkeek. The Journey werd beschreven als een reis door het verleden, het heden en de toekomst van drum & bass. Liquicity’s groot geworden kinderen T & Sugah, NCT en MVE zijn maanden bezig geweest met de voorbereiding van deze unieke set.

 

Ervaring
De opening zette gelijk de toon. MVE vertelde het publiek dat er iets speciaals aan zat te komen, waarop een drum and bass remix van Tiësto’s Insomnia, compleet met cheesy filmstem, volgde. Na dit unieke intro kwam een hele rits aan klassiekers. In een tijdsbestek van 10 minuten kwamen Vermilion, I Remember, Tarantula, Beautiful Lies en Ready Or Not voorbij, waarna de klassiekerkraan iets werd dichtgedraaid en ruimte werd gemaakt voor het heden en de toekomst. Invloedrijke nummers van onder andere Camo & Krooked, Netsky en Pendulum werden vakkundig afgewisseld met nieuwe bangers als Electric Echo, Glow en Transmission. Het publiek was continu on fire, al was er één periode waar de vibe minder was. Na driekwartier was MVE voor lange tijd afwezig en dit was al snel merkbaar. Zonder MVE om de nummers aan elkaar te solderen begon het optreden te lijken op een standaard DJ set in plaats van een uniek optreden. Het laatste kwartier was MVE gelukkig weer terug in de zaal, en was de sfeer weer aan.

Vanwege vluchtvertraging van Pola & Bryson begon The Journey om half 5 in plaats van 4 uur.  Dit werd helaas niet gecompenseerd door een halfuur langer door te gaan, waardoor het laatste kwart van The Journey niet gespeeld kon worden. Desalniettemin kwam de set sterk ten einde met een zelfgemaakte drum and bass remix van The Pretender van Foo Fighters!

 

De opening van The Journey

Oordeel
The Journey was een zeer vermakelijk optreden, maar het voldeed niet aan de verwachtingen. De set werd beschreven als een reis door het verleden, heden en de toekomst van drum & bass, maar in werkelijkheid was The Journey één grote adrenaline rush, waarbij je continu van tijdperk naar tijdperk geslingerd werd. Leuk, maar het geeft niet het gevoel dat je aan een reis bezig bent. Er is ongetwijfeld nagedacht over een overkoepelende verhaallijn door de set heen, maar deze is niet overgekomen in de chaotische omgeving van Liquicity Winterfestival.

Ik denk dat The Journey meer als een reis was overgekomen als er een strakke afscheiding was geweest tussen verschillende tijdperken. Ieder tijdperk had een eigen begin, middenstuk en einde kunnen hebben om zo meer de karakteristieken van een verhaal of reis uit te beelden.   MVE had de gedeeltes gemakkelijk tot een geheel kunnen maken en op die manier had hij ook een grotere rol gehad in het geheel. Desalniettemin was The Journey een geslaagde set: het publiek heeft zich erg vermaakt en daar gaat het uiteindelijk om.

 

Sfeer

Liquicity evenementen staan bekend om haar sfeer en het Winterfestival was hierop geen uitzondering. Het voelde even intiem en gezellig als een editie in de Marktkantine, wat bijzonder is voor een feest waar 5.000 man op afkomt.

 

Aankleding
Bij binnenkomst viel gelijk op dat de aankleding vrijwel identiek was aan de vorige keer. Dat was jammer, want dat maakte het feest direct minder spannend. Los van de originaliteit was de aankleding wel goed. Studio 1 was weer spectaculair: Big phat lasers, gave Liquicity visuals en gigantische discoballen. De lasers waren deze keer verder uit elkaar geplaatst wat de zaal meer breedte gaf. Een kritiekpuntje is dat de stage weinig karakteristiek was voor Liquicity. Apart van de visuals was er weinig dat je niet op een ander feest zou kunnen tegenkomen, niet heel origineel dus. De aankleding in de andere zalen was wederom minimalistisch. Studio 2 had veel dimlichten en was duister, waardoor de zaal een meer underground sfeer kreeg. Studio 3 was in grote lijnen hetzelfde als Studio 2 maar dan nóg minimalistischer, dus nog meer underground. De minimalistische aankleding gaf de zalen een eigen sfeer ten opzichte van Studio 1, maar maakten ze ook een stuk minder boeiend. Toen ik Studio 1 weer binnen liep, na even in een andere zaal geweest te zijn, dacht ik gelijk: ‘Waarom ben ik hier weggegaan?’.

 

Fred V & Grafix met Liquicity’s karakteristieke visuals

Organisatie

Liquicity Winterfestival was fantastisch georganiseerd. Vorig jaar waren er problemen met een urenlange rij en een opstopping in de kluisjes aan het begin aan het festival. Van beide gevallen was nu geen sprake, wat getuigt van een goed aanpassingsvermogen van Liquicity. Er zijn bijna geen problemen geweest, op een akkefietje met de pendelbussen na. Op het gebied van concepting zijn me twee verbeterpunten opgevallen.

Ten eerste is het naar mijn mening een grote misser dat The Journey geen plek op de mainstage heeft gekregen. Qua bereik is Liquicity op dit moment één van de grootste drum and bass labels van de wereld, maar haar artiesten zijn nog niet zo bekend als die van concurrenten als Hospital Records en RAM Records. Liquicity had een statement kunnen maken door haar eigen talent een prominente plek op het hoofdpodium te geven, tussen de andere grote namen. T & Sugah, NCT en MVE zijn ook artiesten die zo’n plek verdienen met hun grote populariteit in Nederland, meervoudige optredens op Rampage en indrukwekkende releases van de afgelopen tijd.

Ten tweede was het jammer om te zien hoe weinig er geïnnoveerd was ten opzichte van vorig jaar. De stages waren vrijwel identiek aan vorig jaar en als dit zo blijft zal het vroeg of laat mis gaan. Vorig jaar wist ik zeker dat ik dit jaar weer zou gaan, maar nu moet ik dat nog zien. Liquicity moet haar festivals blijven verbeteren en innoveren als het haar populariteit wil behouden. Een grote toevoeging zou zijn als Liquicity haar stage design naar een volgend niveau brengt.  Een feest dat hier ontzettend goed in is is Intents Festival, dat zijn festival in 2015 omtoverde tot één grote kermis. Met Galaxy of Dreams als thema moeten er genoeg mogelijkheden liggen voor Liquicity om op haar festivals een unieke wereld te creëren.

 

Conclusie

Liquicity was zoals altijd een schitterende ervaring. De sfeer is fantastisch, de dj’s stuk voor stuk van grote kwaliteit en ook qua lichtshow was het hoogstaand. De problemen met de kluisjes en rijen die de vorige keer ontstaan waren was deze keer opgelost, wat laat zien dat ze luisteren naar hun fans! Verbeterpunten omvatten de plek van The Journey in de line-up en het feit dat er weinig geïnnoveerd was. Al met al ben ik heel benieuwd naar wat de volgende Liquicity gaat brengen. Met het zomerfestival ben ik er weer, jullie ook?


Comments

Loading Facebook Comments ...

Reageer met je DrumandBass.nl account: